Właściwie wszystko co nie przyczynia się w znaczący sposób do wymowy wykresu jest zakłóceniem, które szkodzi komunikacji. Rozwiązanie jest proste: usuń to. Atrakcyjna mapa świata, którą chciałoby się umieścić w tle obszaru kreślenia może wydawać się interesująca, ale nie dodaje żadnej wartości. Linie siatki mogą pojawić się automatycznie, kiedy nowy wykres jest tworzony, ale jeśli nie są naprawdę potrzebne, aby nadać danym sens, sprawiają tylko, że trudniej jest skupić się na danych.

Formatowanie osi

Niektóre wizualne dodatki na wykresie nie reprezentują rzeczywistych danych, ale pełnią ważną rolę w uzupełnianiu ich. Osie są tu typowym przykładem. Linie same w sobie (jednak nie znacznik osi) nie obrazują danych, ale wydzielają obszar wykresu, pomagając oku skupić się na danych. Elementy tego typu, których nie można wyeliminować bez utraty ich przydatności, powinny być wizualnie przygaszone w odniesieniu do danych (np. wykonane z koloru jasnoszarego zamiast czarnego) – widoczne tylko na tyle, na ile ich rola tego wymaga.

Użycie koloru

Jednym z największych zakłóceń na wykresach są nadużycia koloru. Mieszanina wyraźnych kolorów może obciążyć odbiorcę. Stosowanie różnych kolorów bez powodu, jak różny kolor dla każdej kolumny na wykresie kolumnowym zawierającym pojedynczy zestaw danych, powoduje, że mózg poszukuje znaczenia w różnicach. Dobrą praktyką jest stosowanie stosunkowo miękkich kolorów na wykresach, tak jak niskonasyconych, naturalnych kolorów znajdujących się w naturze, rezerwując użycie wyraźnych, ciemnych i wysokonasyconych kolorów na te okazje, kiedy pewne elementy mają się wyróżniać.